iş saatleri içinde -müşteri olmasa bile- oturmak, gazete okumak, telefonla oynamak yasaktı. Burası benim oyun alanımdı. 2 ay boyunca ertuğrul özkök, ayşe özyılmazel, balçiçek ilter, fatih altaylı, emre aköz, engin ardıç ve nazlı ılıcak gibi tırt ötesi köşe yazarlarını okumakla cezalandırılacağımı bilseydim, baştan bu işten vazgeçebilirdim. Hıncal Uluç'u ise sevmeye başladım.
Uzun süre büyük bir yalan olduğunu düşünmeme rağmen, bu konuda ciddilerdi. uzun süre dolapta bekleyen dondurma üzerinde kaymak tabakası oluşuyodu. ilk gördüğümde çıldırmıştım. Dondurmanın doğallığı konusunda ikna etmeyi başardılar.
Dondurmacı zincirinin açık ara en kötü ürünü. Sarelleli dondurma isteyen müşteri gördüğümde nefret seviyem artıyodu.
dünya üzerindeki açık ara en iyi fıstıklı dondurma. baklava imitasyonu.
okunamaması tehlikesine karşılık, bölge müdürümüzün yazdığı mailini özet geçiyorum: ''dondurma dolabının üzerine koyduğunuz suları soğuk koyarsanız su satışlarında ciddi artış olduğunu göreceksinizdir''
evet, maalesef 5 tane suyu satmak için böyle bir mail atmaya üşenmeyen bir bölge müdürü vardı. adı hikmet. iq'su 5 falan.
d10 ve d2. güzide deterjanlarımız. ikisini karıştırınca napalm bombası oluyodu.
oyuncaklarım. fazlasıyla çirkinler, ama yapıcak bişey yok.
uzaydan getirtildiğine inandığım bulaşık makinesi. balcının üzerindeki yağla karışık kir tabakasını temizleyebileceğine inanıyorum.
akşam manzaram. son bir hafta gerçekten çıldırmanın eşiğine geldiğimi hissediyordum.
Sütlerin şahı, majesteleri. respect.
engin ardıç'taki tatso güzelliğini fark edebildiyseniz ne mutlu size.
