Beyler, zamanında urugay için akrostişli şiir yazmışım, izmitteki evin en kuytu köşesinden çıktı. Ağlamak üzereyim, duygu yoğunluğumu sizlerle paylaşmak zorundayım.
Şiir hayatımda gördüğüm en kötü şiir çetsoları bekliyorum.
Hangi kafayla böyle bişey yaptım hiçbir fikrim yok, urungu aşkımın zirve yaptığı yıllardaydı heralde, 2008 veya 2009 olabilir.
Önemli not: Şiirde çok sayıda teşbih ve sembol vardır. Rimbaud el kitapçığıyla okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
İşte şiir:
Uganda'dan mı geldin bre Suşehirli?
Rica etsem tekrarlar mısın ismini?
Unisex mi adın, mert desem olmaz mı ki?
Nasıl bir ismin var senin ey Maveraünnehirli?
Geçit vermezdi pota altında, dağıtırdı beynini
Unutulur mu Ben Wallace'a olan benzerliği
Kürşadın kılıcı bile adam etmedi çılgını
Ismarla bir yeşim abla, bak nasıl edersin gönlünü.
Refahına düşkündür, o en büyük açgözlü
Cetso gider o kalır, Moda'nın en ülkücüsü
Atsızın şaşkını, atlet giymez kış günü.
Sondan bir önceki dizede şiirin tataklığına bağlı kalarak düzenlemeye gittim, eski hali çok alakasızdı.
